Een volle tank waterstof wordt berekend per kilogram, niet per liter. Deze eigenschap verandert de manier waarop de werkelijke kosten worden geëvalueerd in vergelijking met benzine of diesel. De prijs van waterstof aan de pomp varieert per station en per regio, wat de kosten van een volle tank in een bereik plaatst dat voor elk type voertuig gedetailleerd moet worden beschreven.
Kosten van een volle tank waterstof volgens het type voertuig
| Type voertuig | Tankcapaciteit | Geschatte kosten van de tankbeurt | Gemiddelde actieradius |
|---|---|---|---|
| Lichte vrachtwagen | Variabel afhankelijk van het model | Variabel | Variabel afhankelijk van de lading |
| Bus of vrachtwagen | Enkele tientallen kg | Enkele honderden euro’s | Variabel afhankelijk van gebruik |
Het budget voor een volle tank hangt af van het tarief dat door het station wordt gehanteerd en van de tankcapaciteit van het voertuig. Per kilometer variëren de kosten aanzienlijk afhankelijk van de lokale prijs per kilogram.
Deze bedragen veronderstellen een tankbeurt bij 700 bar druk, de norm die vereist is voor voertuigen met brandstofcellen. Sommige stations bieden alleen 350 bar aan, wat het onmogelijk maakt om de tank van een voertuig dat voor 700 bar is ontworpen volledig te vullen. Een bestuurder die alleen op de prijs per kilo vertrouwt zonder de beschikbare druk te controleren, loopt het risico te betalen voor een gedeeltelijke tankbeurt.
Voor meer informatie over de prijs van een volle tank waterstof en de variaties per regio, verdienen de prijsverschillen tussen stations bijzondere aandacht.
Publieke tarieven en vloottarieven: twee prijsrealiteiten voor waterstof
De prijs die aan de pomp wordt weergegeven, weerspiegelt niet de kosten die door alle gebruikers worden betaald. Professionele vlootbedrijven (stadsbussen, bedrijfsvoertuigen, taxi’s) onderhandelen vaak over contractuele tarieven die verschillen van de publieke prijs. Deze leveringscontracten, soms verbonden aan een specifiek station, maken het mogelijk om een kostprijs per kilogram te verkrijgen die aanzienlijk lager is.
Voor een particulier die naar een openbaar station gaat, blijft het tarief dat wordt weergegeven. Het vergelijken van de gebruikskosten van een particulier met die van een vloot heeft dus geen zin zonder de contractuele voorwaarden van elke partij te kennen.
Wat de AFIR-regelgeving verandert voor de consument
De Europese AFIR-regelgeving verplicht openbare waterstoftankstations om duidelijk de prijs per kilogram weer te geven voordat de tankbeurt begint. Het vereist ook de acceptatie van elektronische betalingen. Deze transparantie maakt het mogelijk om het werkelijke tarief ter plaatse te controleren in plaats van te vertrouwen op soms verouderde nationale gemiddelden.
De AFIR-regelgeving voorziet ook in een netwerk van stations langs de grote Europese verkeersaders. Het regelgevingsdoel is in eerste instantie de dekking van transportcorridors, niet een station in de nabijheid van elke automobilist. Het netwerk van waterstofstations in Frankrijk blijft beperkt, geconcentreerd in enkele stedelijke gebieden en strategische assen.
Waterstof, elektrisch, benzine: vergelijking van de kosten per kilometer
De prijs van een volle tank is niet voldoende om de motoren te vergelijken. Het is de kostprijs per gereden kilometer die de werkelijke uitgaven bepaalt.
- Een waterstofvoertuig verbruikt ongeveer 1 kg per 100 km, wat een variabele kost met zich meebrengt afhankelijk van het publieke tarief van het station.
- Een elektrisch voertuig met batterij kost enkele euro’s per 100 km, afhankelijk van het laadtarief (thuis of openbaar laadpunt).
- Een benzinevoertuig van vergelijkbaar segment verbruikt 6 tot 8 liter per 100 km, wat een variabele kost met zich meebrengt afhankelijk van de brandstofprijs.
Waterstof is duurder per kilometer dan elektrisch met batterij, maar biedt een tanktijd van enkele minuten, tegenover meerdere tientallen minuten (of zelfs uren) voor een elektrische oplading. De keuze hangt dus zowel af van het brandstofbudget als van het dagelijks gebruik.
Waarom de prijs van waterstof aan de pomp hoog blijft
De productiekosten zijn de belangrijkste factor. De zogenaamde “groene” waterstof, geproduceerd door elektrolyse van water met behulp van hernieuwbare elektriciteit, is aanzienlijk duurder om te maken dan “grijze” waterstof die afkomstig is van de reformering van aardgas. Het merendeel van de waterstof die vandaag wordt verbruikt, komt nog steeds uit fossiele bronnen.
Naast de productie voegen de opslag onder hoge druk en het transport naar de stations aanzienlijke kosten toe. Waterstof moet worden gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt voor transport, wat extra energie en specifieke infrastructuren vereist.
Een markt die nog te beperkt is om de prijzen te verlagen
Het aantal voertuigen met brandstofcellen dat in Frankrijk rijdt, blijft laag. Er zijn weinig modellen op de markt, voornamelijk de Toyota Mirai en de Hyundai Nexo, met aankoopprijzen die nog steeds zeer hoog zijn. Deze beperkte gebruikersbasis genereert niet de volumes die nodig zijn om de infrastructuurkosten van de stations te amortiseren.
In Frankrijk beperkt het lage aantal stations de concurrentiedynamiek tussen distributeurs, wat elke significante daling van het tarief per kilogram belemmert.
- De productiekosten van groene waterstof zijn meerdere keren hoger dan die van grijze waterstof.
- Transport en opslag onder druk vertegenwoordigen een aanzienlijk deel van de uiteindelijke prijs.
- Het beperkte aantal stations remt de concurrentie en houdt de tarieven hoog.
De prijs van een volle tank waterstof voor een particulier voertuig hangt af van het lokaal gehanteerde tarief per kilogram en van de tankcapaciteit, met een actieradius die vergelijkbaar is met die van een thermisch voertuig. De kosten per kilometer blijven hoger dan die van elektrisch met batterij, maar de tanktijd van enkele minuten is een concreet voordeel voor bepaalde toepassingen.
De evolutie zal afhangen van de uitrol van de stations, de groei van de productie van groene waterstof en de capaciteit van de markt om voldoende volumes te genereren om de tarieven naar beneden te brengen.
